ATLAS GRZYBÓW
Gołąbek zielonawofioletowy
Inne nazwy: gołąbek modrożółty · Russula cutefracta
Gołąbek zielonawofioletowy nie ma jednego stałego koloru kapelusza: zieleń miesza się u niego z fioletem lub odcieniami winnymi. Tworzy duże, zwarte owocniki, pojedynczo albo w niewielkich grupach.
Elastyczność blaszek i barwa kapelusza nie stanowią samodzielnego testu jadalności.
Co warto zaobserwować?
Oglądaj cały owocnik: jego kształt, powierzchnię i otoczenie. Nie wszystkie grzyby mają kapelusz i trzon. Poniższe cechy to wprowadzenie do poznawania gatunku, a nie pełny klucz do oznaczania.
- Kapelusz 4–15 cm, z czasem rozpostarty i wklęsły pośrodku.
- Blaszki są bardziej elastyczne niż u wielu innych gołąbków.
- Gruby trzon jest biały, czasem z delikatną liliową lub czerwonawą domieszką.
Wygląd młodych, starych lub uszkodzonych owocników może być inny niż na zdjęciu. Żadna pojedyncza cecha nie potwierdza przydatności do spożycia.
Gdzie i kiedy występuje?
Pora pojawiania się owocników zależy od lokalnej pogody i warunków siedliskowych. Mapa doniesień może pomóc zaplanować spacer, ale nie potwierdza obecności tego gatunku w danym miejscu.
Zajrzyj na mapę grzybów →Podobieństwo bywa mylące
Podczas nauki warto porównać ten gatunek z poniższymi. To przykładowa lista, nie komplet wszystkich możliwych pomyłek.
- Muchomor zielonawy — śmiertelnie trujący, zwłaszcza niebezpieczny przy ocenie wyłącznie koloru.
- Inne gołąbki o zielonych i fioletowych kapeluszach — grupa wymagająca porównania wielu cech.
Jeśli nie masz pewności, pozostaw grzyba. Wątpliwości dotyczące zebranych okazów wyjaśniaj z grzyboznawcą lub klasyfikatorem, zanim pomyślisz o ich jedzeniu.
Źródła i zakres opracowania
Własne opracowanie edukacyjne na podstawie poniższych źródeł. Nazwy alternatywne pomagają porównywać różne wydania atlasów. Opis nie jest pełnym kluczem do oznaczania i wymaga recenzji grzyboznawcy przed publiczną premierą.
