ATLAS GRZYBÓW
Koźlarz czerwony
Inne nazwy: osak · koźlarz osikowy · kozak czerwony · Leccinum rufum
Ceglasty kapelusz wyróżnia tego koźlarza na tle liści osiki, z którą jest związany. Podczas porównywania czerwonych koźlarzy trzeba uwzględnić zarówno drzewa w otoczeniu, jak i barwę łuseczek młodego trzonu.
Co warto zaobserwować?
Oglądaj cały owocnik: jego kształt, powierzchnię i otoczenie. Nie wszystkie grzyby mają kapelusz i trzon. Poniższe cechy to wprowadzenie do poznawania gatunku, a nie pełny klucz do oznaczania.
- Kapelusz jest rdzawoczerwony lub ceglasty, początkowo aksamitny, a z czasem gładszy.
- Skórka wyraźnie wystaje poza brzeg warstwy rurek.
- Łuseczki trzonu początkowo są białawe, później pomarańczowe i czerwonobrązowe; przy szczycie dłużej pozostają jasne.
Wygląd młodych, starych lub uszkodzonych owocników może być inny niż na zdjęciu. Żadna pojedyncza cecha nie potwierdza przydatności do spożycia.
Gdzie i kiedy występuje?
Pora pojawiania się owocników zależy od lokalnej pogody i warunków siedliskowych. Mapa doniesień może pomóc zaplanować spacer, ale nie potwierdza obecności tego gatunku w danym miejscu.
Zajrzyj na mapę grzybów →Podobieństwo bywa mylące
Podczas nauki warto porównać ten gatunek z poniższymi. To przykładowa lista, nie komplet wszystkich możliwych pomyłek.
- Koźlarz pomarańczowożółty rośnie pod brzozami i ma czarne łuseczki już jako młody owocnik.
- Koźlarz sosnowy ma podobnie ciepły kolor kapelusza, ale jest związany z sosnami.
Jeśli nie masz pewności, pozostaw grzyba. Wątpliwości dotyczące zebranych okazów wyjaśniaj z grzyboznawcą lub klasyfikatorem, zanim pomyślisz o ich jedzeniu.
Źródła i zakres opracowania
Własne opracowanie edukacyjne na podstawie poniższych źródeł. Nazwy alternatywne pomagają porównywać różne wydania atlasów. Opis nie jest pełnym kluczem do oznaczania i wymaga recenzji grzyboznawcy przed publiczną premierą.
