ATLAS GRZYBÓW
Włókniak ceglasty
Inne nazwy: strzępiak ceglasty · Inocybe erubescens · Inocybe patouillardii
Włókniak ceglasty, znany też jako strzępiak ceglasty, pojawia się już podczas wiosennych wypraw. Młode, jasne owocniki tego silnie trującego gatunku mogą rosnąć w tych samych miejscach co gęśnica wiosenna.
Silnie trujący. Młode okazy nie muszą mieć jeszcze ceglastej barwy.
Gatunek trujący. Nie spożywaj. Przy podejrzeniu zatrucia skontaktuj się pilnie z pomocą medyczną pod numerem 112 lub 999.
Co warto zaobserwować?
Oglądaj cały owocnik: jego kształt, powierzchnię i otoczenie. Nie wszystkie grzyby mają kapelusz i trzon. Poniższe cechy to wprowadzenie do poznawania gatunku, a nie pełny klucz do oznaczania.
- Jasny, włóknisty kapelusz z wiekiem lub po uszkodzeniu dostaje ceglastych przebarwień.
- Brzeg kapelusza często pęka promieniście, odsłaniając cienką strukturę brzegu.
- Blaszki z białawych stają się oliwkowordzawe; trzon może wyraźnie różowieć.
Wygląd młodych, starych lub uszkodzonych owocników może być inny niż na zdjęciu. Żadna pojedyncza cecha nie potwierdza przydatności do spożycia.
Gdzie i kiedy występuje?
Pora pojawiania się owocników zależy od lokalnej pogody i warunków siedliskowych. Mapa doniesień może pomóc zaplanować spacer, ale nie potwierdza obecności tego gatunku w danym miejscu.
Zajrzyj na mapę grzybów →Podobieństwo bywa mylące
Podczas nauki warto porównać ten gatunek z poniższymi. To przykładowa lista, nie komplet wszystkich możliwych pomyłek.
- Gęśnica wiosenna (Calocybe gambosa)
- Płachetka zwyczajna (Cortinarius caperatus)
Jeśli nie masz pewności, pozostaw grzyba. Wątpliwości dotyczące zebranych okazów wyjaśniaj z grzyboznawcą lub klasyfikatorem, zanim pomyślisz o ich jedzeniu.
Źródła i zakres opracowania
Własne opracowanie edukacyjne na podstawie poniższych źródeł. Nazwy alternatywne pomagają porównywać różne wydania atlasów. Opis nie jest pełnym kluczem do oznaczania i wymaga recenzji grzyboznawcy przed publiczną premierą.
