PORADNIK GRZYBIARZA
Nie masz pewności? Zostaw go w lesie.

Dlaczego pojedyncza cecha nie wystarcza i gdzie szukać kompetentnej pomocy w rozpoznawaniu grzybów.
Rozpoznanie to więcej niż podobne zdjęcie
Kolor kapelusza zmienia się pod wpływem wieku, światła i wilgoci. Zdjęcie widziane na telefonie może dodatkowo przekłamywać barwy. Nie podejmuj decyzji o jedzeniu na podstawie podobieństwa do jednej fotografii.
Komentarz w internecie, wynik aplikacji czy automatyczna etykieta nie zastępują oceny konkretnego owocnika przez specjalistę. Nasz atlas również nie jest narzędziem dopuszczającym zbiory do spożycia.
Kto może sprawdzić Twoje zbiory?
Główny Inspektorat Sanitarny wskazuje grzyboznawców i klasyfikatorów grzybów jako osoby z odpowiednimi uprawnieniami. Informacji o dostępności konsultacji szukaj w najbliższej stacji sanitarno-epidemiologicznej.
Przed wizytą sprawdź godziny i sposób przygotowania okazów. Nie polegaj wyłącznie na fotografii ani na nazwie przekazanej przez innego zbierającego.
Trzy nawyki, które warto zabrać do lasu
Wątpliwość to wystarczający powód, by zrezygnować ze zbioru. Odkrywanie gatunków nie musi kończyć się wkładaniem ich do koszyka.
- Nie próbuj smaku nieznanych grzybów.
- Nie zakładaj, że wszystkie grzyby z rurkami są jadalne.
- Zbieraj wyłącznie gatunki, które rozpoznajesz z pewnością; nietypowe okazy pozostaw.
Jeśli po zjedzeniu grzybów pojawią się objawy
Przy podejrzeniu zatrucia skontaktuj się pilnie z pomocą medyczną: zadzwoń pod 112 lub 999. Powiedz, że objawy wystąpiły po zjedzeniu grzybów, kiedy był posiłek i kto jeszcze go jadł.
Nie czekaj na rozpoznanie gatunku w internecie. Stosuj się do instrukcji dyspozytora lub lekarza.
Źródła i dalsza lektura
Materiał edukacyjny. Nie zastępuje oceny konkretnego grzyba przez uprawnionego specjalistę.